O parafii

Przez długie lata miejscowość Kwiatonowice, położona na malowniczym wzgórzu niedaleko Gorlic, należała do Parafii Biecz. Ze względu jednak na sporą odległość do kościoła parafialnego, dość wcześnie pojawiła się myśl o budowie własnej świątyni. Już w czasie II wojny światowej, z okazji większych świąt, odprawiano mszę świętą w Kwiatonowicach, w pomieszczeniach dworskich. Pod koniec lat czterdziestych XX w. Eucharystię celebrowano już regularnie w każdą niedzielę oraz sprawowano sakramenty chrztu świętego i małżeństwa. W okresie letnim rolę świątyni spełniała, istniejąca do dziś, niewielka kapliczka przydrożna (położona naprzeciw dzisiejszego kościoła). Zimą natomiast gromadzono się w budynku szkoły oraz w domach prywatnych.

Ze względu na sytuację polityczną marzenia o własnej świątyni zaczęły się urzeczywistniać dopiero pod koniec lat siedemdziesiątych XX w. Ojciec Święty, Jan Paweł II podczas I Pielgrzymki do Ojczyzny poświęcił w Krakowie w 1979 r. kamień węgielny pod budowę kwiatonowickiego kościoła. Budowę rozpoczęto 4 kwietnia 1981 r., a zajmował się nią ks. Władysław Mikulski, wikariusz w Bieczu. Poświęcenia nowego domu Bożego dokonał ks. bp Jerzy Ablewicz 28 maja 1983.

Własna świątynia stała się motywacją do podjęcia starań o utworzenie niezależnej parafii. Ks. bp Jerzy Ablewicz, Ordynariusz Diecezji Tarnowskiej, odpowiedział na te starania dekretem ogłoszonym dnia 10 lipca 1985, erygującym nową Parafię pw. Matki Bożej Królowej Polski w granicach pokrywających się z granicami administracyjnymi wioski Kwiatonowice. Proboszczem został mianowany ks. Józef Bania, dotychczasowy wikariusz w Bieczu. 28 maja 1986 r. Kuria Diecezjalna, na prośbę wnioskujących, powiększyła Parafię Kwiatonowice o 33 rodziny z wsi Strzeszyn, a w 2024 o dodatkowe 5 rodzin z.

Wraz z utworzeniem parafii pojawiła się konieczność wybudowania plebani. Zezwolenie na tę inwestycję otrzymano 23 czerwca 1989, a 1 października rozpoczęto prace. Ich uwieńczeniem było zamieszkanie księdza proboszcza w nowym domu, co nastąpiło 29 października 1993 r., oraz poświęcenie dokonane 24 września roku następnego przez ks. bpa Józefa Życińskiego. Jednakże, podobnie jak w przypadku kościoła, ostateczne wykończenie było jeszcze kwestią przyszłości.

Ważnym dla parafii wydarzeniem było także, mające miejsce 29 października 1989 r., poświęcenie cmentarza komunalnego w Kwiatonowicach. Do tej pory bowiem miejscem wiecznego spoczynku dla zmarłych parafian był cmentarz w Bieczu.

Reorganizacja Diecezji i Prowincji Kościelnych w Polsce z dnia 25 marca 1992 r. sprawiła, że macierzysta Parafia Biecz, z której odłączono Parafię Kwiatonowice, znalazła się w nowej Diecezji Rzeszowskiej, natomiast kwiatonowicka Parafia Matki Bożej Królowej Polski pozostała w Diecezji Tarnowskiej, należąc od tej chwili do nowo utworzonego Dekanatu Łużna.

Jak to w życiu bywa, czas powstawania świątyni i tworzenia parafii był to czas radości i trosk, sukcesów i porażek, wzlotów i upadków, a przede wszystkim wytężonej i mozolnej pracy, tak w wymiarze duchowym, jak i fizycznym. Nieocenione są zasługi długoletniego proboszcza, ks. kanonika Józefa Bani, który dbał o rozwój powierzonej sobie owczarni, aż do 28 września 2004 r. Tego dnia ks. bp Wiktor Skworc przyjął jego wcześniejszą rezygnację i mianował nowego proboszcza. Został nim ks. mgr Emil Myszkowski, dotąd wikariusz w Sowlinach k. Limanowej. Z zapałem przystąpił on do kontynuowania tego dzieła, jakim jest rozwój duchowy wspólnoty parafialnej oraz do prac bardziej przyziemnych – modernizacji kościoła i plebanii.

opr. Marcin Jarek

Proboszczowanie ks. Emil Myszkowski rozpoczął 2.10.2004 r. W tym czasie dokonano znacznej modernizacji świątyni, jak zabudowa i wymiana okien i nadanie im nowego charakteru, ocieplenie i elewacja na kościele, wyposażenie zakrystii w meble, wyłożenie schodów granitowymi płytami, zrobienie granitowego chodnika wokół świątyni i podjazdu na wózki. Pojawiła się droga krzyżowa w dolnym kościele i dorobiono oparcia do ławek, doposażono zakrystię w stroje dla LSO, feretrony i chorągwie. Wykonano również wiele elementów dekoracyjnych jak symboliczna Madonna z dzieckiem na fasadzie kościoła i przygotowano projekty witraży. Ogrom prac remontowych, to nie jedyne osiągnięcia parafian w tym czasie. Bardzo ożywiły się duch wspólnoty, który przejawiał się tworzącymi się nowymi inicjatywami. Były nimi przede wszystkim wspólne pielgrzymki poczynając od dzieci komunijnych, poprzez bierzmowanych a kończąc na seniorach. Było wiele wyjazdów do kina na wartościowe filmy, oraz organizowane Dni Seniora ( od 2007 r.). Parafia zaczęła organizować festyny (2005 r) – w celu pozyskania środków – ale przyczyniło się to do współtworzenia wspólnoty i rozsławiło wioskę na całą okolicę. Wprowadzono też piękne zwyczaje związane z roratami, gdzie dzieci losowały figurki NMP i przy niej rodzinnie się modlono. Niedziela palmowa została ubogacona konkursem palm (2006 r). Bóg ten czas pobłogosławił dwoma rodakami kapłanami którzy przyjęli święcenia: Ks. Andrzej Bajorek (26.05.20o7 r.) i ks. Marcin Jarek (31.05.2008 r.)

W 18.09 2010 roku ks. Emil Myszkowski został przeniesiony do parafii Mogilno, a jego następcą został ks. Piotr Fiksak. Z zapałem godnym młodego wieku podjął rozpoczęte prace z chodnikiem, które dokończył. W 2011 r. powstała w dolnym kościele kaplica pogrzebowa, wyposażona w chłodnię. Pierwszy witraż pojawił się w świątyni 10.06.2011 r. i zapoczątkował serię tajemnic różańcowych oraz św. Jana Pawła II i sługi Bożego Stefana kard. Wyszyńskiego.

Z inicjatywy rodaka ks. Antoniego Pyznar w parafii został ustawiony pomnik św. Jana Pawła II, wykonanego przez włoskiego artystę Massino Golleni. 26.05.2012 r. został poświęcony przez ks. Stanisława kard. Dziwisza – osobistego kapelana Ojca Świętego Jana Pawła II. Wykonano nowy wystrój prezbiterium (2014 r.): tabernakulum, ołtarz, ambona, chrzcielnica, podstawa pod paschał. Pojawił się również obraz Jezusa Miłosiernego. Pod krzyżem ustawiono figury Matki Bożej i św. Jana (2016 r.) Wykonano też ocieplenie dachu kościoła.

Prace materialne to nie wszystko. Kontynuowano rozpoczęte przez poprzedników tradycje kolędowania, konkursu palm i pielgrzymek. Przedstawiciele wspólnoty byli na pielgrzymkach w Rzymie, Lourdes i Ziemi Świętej. Nadal trwały dni poświęcone pamięci św. Jana Pawła II. Przeżyto wspólnie peregrynację relikwii św. Faustyny i obrazu Jezu Ufam Tobie.

10 sierpnia 2017 kolejnym proboszczem parafii został ks. Antoni Mulka, zmieniając ks. Piotra Fiksaka przeniesionego na probostwo do Tylicza. Kontynuując prace rozpoczęto od wykonania ogrzewania nadmuchowego w świątyni. Następnie prowadzone były dalsze prace nadające świątyni charakter skupiający na modlitwie. Wykonano nowe drzwi wejściowe wewnętrzne, drogę krzyżową upamiętniającą tragizm I wojny światowej, w prezbiterium pojawiły się figury aniołów, zrobiono nowe oświetlenie, odmalowano całą świątynię wewnątrz i zewnątrz, oraz wykonano sedilia i przygotować świątynie do konsekracji.

Chociaż pandemia jakby wstrzymała świat, u nas życie nabrało rozpędu. Ożywiło się duszpasterstwo młodzieży i zaangażowanie ich w misteria z okazji święta Niepodległości oraz Bożego Narodzenia. Kontynuowane są wyjazdy rodzinne po 1 Komunii św. oraz wyjazdy młodzieży na rekolekcje i wypoczynek letni i zimowy. Powstał Caritas i Kolędnicy Misyjni. Organizowane są spotkania młodzieży akademickiej i wieczór wspólnego kolędowania.

Wszystko zwieńczono uroczysta dedykacją świątyni, której dokonał ks. Bp Andrzej Jeż 3.05.2021 r.

Parafia to żywa wspólnota, a jej historię pisze każdy kolejny dzień.

oprac. Proboszcz